یک تئاتری فعلا روزنامه‌نگار

به تاييد بسياري از اهالي فرهنگ و هنر، بخصوص آنهايي که دستي در تئاتر، سينما و تلويزيون دارند، نام «چيستا يثربي» مترادف است با «خستگي ناپذيري»، «مهرباني» و «گذشت».البته براي تاييد اين نظر، کافي ست نگاهي به کارنامه هنري و فعاليت هايش در طول بيست سال حضور عاشقانه و مقتدرانه در عرصه‌هاي مختلف تئاتر، سينما، تلويزيون و... انداخت (نگارش بيش از پنجاه نمايشنامه و فيلمنامه، کارگرداني ده‌ها نمايش، ترجمه‌ها و تاليف‌هاي متعدد و مختلف در زمينه‌هاي ادبي، نمايشي، روانشناسي، کسب ده‌ها مقام و جايزه و لوح از جشنواره‌ها و مسابقات مختلف فرهنگي و هنري، تدريس در دانشگاه و...). راستش به عقيده من براي گفتگو با اين هنرمند برجسته کشورمان، که چندي پيش افتخارش نصيبم شد، نيازي به بهانه آغاز يا پايان يک کار جديد نيست، چراکه فعاليت‌هاي «چيستا يثربي»، اولا متوقف نمي‌شود، ثانيا بسيار گسترده است، و براي اينکه بتواني همپاي او حرکت کني، بايد پشتکار و انرژي تو نيز همچون او باشد. که اين‌ها نيز خود از وجوه تمايز اين هنرمند با خيلي‌هاي ديگر است. آنچه در ادامه مي‌خوانيد، ماحصل آن گفتگوي صميمانه است:

فقرموضوعي، جو گشتاپويي و مافيايي سينما

نويسنده و بازيگردان فيلم سينمايي «دعوت»، در پاسخ به اين سوال که اگر در شرايطي خاص، مجبور باشد از بين يک پيشنهاد سينمايي، تئاتري و تلويزيوني، فقط يکي را برگزينيد، انتخابش پس از سال‌ها فعاليت در اين سه حوزه، کدام خواهد بود، گفت: «از نظر لذت، هميشه براي من اول تئاتر، دوم تلويزيون و سينما سوم است، اما در پاسخ به سوال شما بايد بگويم که قطعا پيشنهاد سينمايي را قبول مي‌کنم. چراکه عرصه تلويزيون پس از آزمودن‌هاي متعدد و مختلف برايم ارضا»کننده نبوده و چيزي که در نهايت محصول آن بود تله فيلم‌هاي زيادي است که در مرحله توقيف دارم. البته متن آن‌ها مشکلي نداشته و کارگرداني هم شده اما نمي‌دانم در مرحله پخش چه مشکلي هست که هنوز پخش نشده‌اند. پس بطور کلي درمورد تلويزيون بايد بگويم که از نتيجه اش راضي نبوده ام و بيشتر بعنوان وسيله‌اي براي تمرين و امرار معاش به آن نگاه کردم. تئاتر نيز عرصه‌اي است که من سال‌ها آن‌را آزموده ام و پس از 20سال حضور در صحنه‌هاي مختلف، مي‌دانم که خانه من است. اما علت اينکه مي‌گويم سينما را انتخاب مي‌کنم، بخاطر فقر موضوعي است که در آن مي‌بينم و حس مي‌کنم. همچنين ساختار بسيار ابتدايي که هنوز فيلم‌هاي ايراني دارند، وگرنه سينما بعنوان کارگرداني براي من يک تکنيک، يک صنعت و استرس‌هايي است که ناشي از عوامل فرامتني، مثل خوب بودن هوا، تو مود بودن بازيگر، جور بودن عوامل فيلمبرداري، شخصيت تهيه کننده و... است، و آنچنان جذابيتي ندارد. من فکر مي‌کنم حرف و انديشه نو در سينماي ما کم است و جا دارد که فکرهاي تازه‌اي به آن القا» کرد و البته فکرهاي زيادي هم دارم. هرچند با توجه به جو شديدا مافيايي و گشتاپويي که در سينماي ما هست، مطمئن هستم که بسيار عذاب خواهم کشيد. همانطور که در اين چند کار سينمايي هم که انجام دادم يا پولم را ندادند، يا اسمم را نزدند يا اسم مشترک زدند و....

قسمت اول گفتگو در روزنامه ابتکار

قسمت دوم گفتگو در روزنامه ابتکار

ادامه مطلب

نوشته شده توسط حسین سینجلی در چهارشنبه پانزدهم خرداد 1387 ساعت موضوع گفتگو با اهالي تئاتر، سينما و... | لینک ثابت

ما مسئولان کميسيون فرهنگي مجلس را در سالن‌هاي نمايش نمي‌بينيم و يکي از راه‌هاي خوب اينست که پاي آنها را به سالن‌هاي نمايش باز کنيم تا با هنر تئاتر و جايگاه فرهنگي آن در نظام بيشتر آشنا بشوند. اما قبل از اين مسئله مهم‌تر اينست که در مجلس آنهم بشکل عريان و بي‌تعارف مطرح بشود که آيا اصلا تئاتر مي‌خواهند يا نه؟ اگر مشخص بشود که دغدغه تئاتر در تصميم‌گيرندگان فرهنگي در سطح بالا وجود دارد، آنوقت مي‌شود راه‌حل‌هاي مختلفي ارائه داد وگرنه اين تعارفات که تئاتر خوب است و به‌به و چه‌چه بيهوده کارگشا نيست. شما نگاه کنيد شهردار فرانکفورت هر هفته بدون استثنا حتما يک نمايش، اپرا و... مي‌بيند. اما آيا تا به حال به غير....

ادامه مطلب

نوشته شده توسط حسین سینجلی در یکشنبه پانزدهم اردیبهشت 1387 ساعت موضوع گفتگو با اهالي تئاتر، سينما و... | لینک ثابت